Onze vaatwasser werd wat moe. Aan het einde van zijn programma liet ie het laatste stukje maar zitten en ging wat staan piepen. Nou dan maar niet 's nachts draaien, maar 's avonds, zodat je niet door het gepiep uit je slaap en bed werd gerukt, maar hem gewoon uitzette, tijdje open liet staan om de ergste warme vochtigheid kwijt te raken en dan nog even met de handdoek een aai en het spul kon de kast in.
Maar na verloop van tijd is dat niet bevredigend en er zit nog garantie op. Dat wil zeggen bij de aanschaf hadden we 10 jaar extra garantie genomen. Een telefoontje en alles zou geregeld worden. Zelfs een nieuwe als dat nodig mocht zijn. Helaas ging de grote keukenspecialist Hans Verkerk kort daarop naar het keukenwalhalla en leek dat weggegooid geld. Maar na een helder moment en wat getelefoneer bleek dat de garantie ondergebracht was bij een verzekeringsmaatschappij. TBF uit Maassluis. Tja, die wisten niks van keukens, maar die polis bestond inderdaad en ik moest zelf maar de reparatie regelen en zij betaalden de rekening dan terug.
Eerder was de afvoerpomp al eens stuk gegaan en toen mocht M24 dat regelen. En die had eerst de pomp schoongemaakt en pas in de rebound vervangen, waarvoor ze toch twee keer geld, al was het met wat korting, wilden hebben. En de verzekering vond schoonmaken onderhoud, geen reparatie, dus die betaalden alleen het tweede bezoek. En de pomp. Dat wel.
hfdst. 1 (25 april 2007)
| M24 dus niet nog eens. Dan ga je internet op en uit tientallen meer of minder obscure zaakjes All-repair gekozen, die een redelijke indruk met hun site maakte. Gebeld en op de afgesproken ochtend kwam een man op wat gevorderde leeftijd met precies zo'n autootje als er op de site twee van stonden voor de deur. |  |
De diagnose was droevig. De belangrijkste module was stuk. Een plastic kastje met wat elektronica onderin de machine. Er moest een nieuwe komen. En ze waren duur. Open en eerlijk als we zijn verteld dat het vergoed werd, dus bestellen maar. Contant betalen was wel het motto, het onderzoek en de helft van de nieuwe module. Alles bij elkaar zo'n dikke 150 euro. Maar aan het eind zou ik wel een totaalrekening voor de verzekering krijgen. Ik moest na een paar dagen bellen voor een nieuwe afspraak, want dan wist men of de module er was. De meneer en de originele module verdwijnen met het autootje. Slechts een onderdeel mag met terugplaatsen wachten op de uiteindelijke reparatie.
hfdst. 2 (9 mei 2007)
Gebeld en te horen gekregen dat het er nog niet was. Paar dagen later. Bellen, geen module; leveringsproblemen. Weer paar dagen later. Het module was er. Afspraak gemaakt.
Hele middag in huis zitten, geen Repareermeneer. Op slag van vijf, het einde van de afspraakperiode een telefoontje, dat hij het vandaag helaas niet zou redden. Waar ik op dat tijdstip al een uiterst donkerbruin vermoeden van had. Nieuwe afspraak.
hfdst. 3 (14 mei 2007)
Het autootje en de meneer verschijnen en het nieuwe module wordt geplaatst. Nu is ons machientje echt dood. Deden voorheen de lampjes het nog, zelfs het grootste deel van het wassen zelfs, nu hadden we de steker net zo goed uit het stopcontact kunnen laten. Verschil maakte dat niet. Repareermeneer is niet uit het veld geslagen. Er zit nog een module. Bovenin. Ook die gaat eruit en ook die zal nieuw besteld worden. Helft vooruit aanbetalen weer. En weer een smak geld gaat de onaangename kant de tafel over. In ruil voor een notitie achterop een van de twee vorige bonnetjes, want zijn bonnenboekje is niet aangevuld. En ik ben even in verwarring als hij ongemerkt de thuisbasis belt. Geen hallucinaties, maar overleg met de thuisbasis via het handsfreesetje van zijn mobieltje.
hfdst. 4 (15 mei 2007)
De volgende dag staat Repareermeneer onverwacht al op de stoep. Via een oud-collega is er zo'n bovenmodule geregeld. Beide dure modulen geplaatst en nu gaat ie het doen. Niet dus. Alles blijft donker. Reanimatie mislukt dus. Bij de Repareermeneer gaat het licht nu ook uit, zoals hij me meedeelt. Hij gaat op zoek naar het licht en ik moet over een paar dagen maar bellen. En er blijven wat meer onderdelen los staan dan de vorige keer. Na vijf minuten verschijnt hij weer. Met een echt bonnetje in plaats van de notitie van de vorige keer.
Hemelvaart overslaan en de dag erna werken ze niet verneem ik telefonisch. Het telefoontje de volgende week levert een verrassender mededeling op. De afdeling is wegens familieomstandigheden niet aan het werk. Familieomstandigheden van een hele afdeling? Is de hele afdeling familie? Of is de Repareermeneer de hele afdeling? Dit vraagstuk blijft onbeantwoord. Maar het lukt om weer wat later een nieuwe afspraak te maken.
hfdst. 5 (30 mei 2007)
Weer een hele ochtend wachten. En in het begin van de middag maar weer eens gebeld. Het lukte vandaag niet. De vorige keer werd er nog gebeld, maar dat lukte deze keer zelfs ook niet.
Zelf maar gebeld en er wordt wel opgenomen. Morgen nog maar eens bellen, want de betreffende telefoondame kan geen afspraken maken.
Volgende ochtend krijg ik te horen dat ik om half twee opnieuw moet bellen, want Claudia is er dan pas, maar wel voor tweeën, want dan heeft ze een bespreking. Om half twee kan Claudia afspraak nummer zes maken.
hfdst. 6 (5 juni 2007)
In het laatste deel van de ochtend belt de All-repair-dame, dat Repareermeneer ziek naar huis is gegaan. Kan gebeuren, het zij hem vergeven. Maar aan deze kant van de lijn weer een nutteloze wachtochtend. De afspraak wordt verzet naar morgen. Repareermeneer geneest snel.
hfdst. 7 (6 juni 2007)
Repareermeneer verschijnt aan het begin van de afgesproken tijd. De nieuwe bovenste module deugde niet. Maar hij heeft een nieuwe nieuwe module. En zo waar na de zaak ingeklikt te hebben en de vele stekkertjes er allemaal weer in gaan de lampjes weer aan. Hij is niet dood. Hij leeft. Vreugde alom. Het zal wel water in de module geweest zijn. Want dat kan er zo inlopen. Zetten andere mensen hun machines dan op zolder? En dat water op de aanrecht was er omdat er met de hand afgewassen is. Wat je niet hoeft te doen als je vaatwasser werkt.
Terwijl de eindbalans wordt opgemaakt bij een sigaret, je mag hier tot groot genoegen van Repareermeneer roken, draait de machine leeg een spoelwasje. Dat gaat goed.
Nog een handvol contanten, de teller staat op 460 euro en 10 centen en een mooie overzichtsbon. Twee overleden modulen ten gevolge van overslagspanning. Want de 230 Volt contacten waren blauwig. Die kleur zie ik in ons autootje en bij vele motoren ook altijd en daar blijft alles gewoon bij lopen. Maar goed, dat zijn geen Whirlpoolvaatwassers met gevoelige elektronica in de beide modules. Meteen bonnetje gekopieerd en de zaak met ingevuld schadeformulier op de post naar de verzekering.
's Avonds de hele familie blij, vaat in de machine en starten maar. Het gaat goed tot de laatste vijf minuten. Piep, piep, piep, piep. Weet je nog? Open zetten en vaatdoek grijpen. Zeven afspraken, anderhalve maand en 460 euro verder en we zijn weer bij het begin.
hfdst. 8 (7 juni 2007)
Volgende ochtend weer in de telefoon. Repareermeneer komt meteen vanmiddag. Gelukkig is de oudste zoon thuis. Die telefonisch geïnstrueerd en al in het begin van de middag staat het all-repair-autootje voor de deur. Een draadje heeft zich uit een stekker gewurmd. En nu doet ie het weer. Repareermeneer laat in het midden of zijn reparaties het veroorzaakt hebben of dat de oorzaak elders gezocht moet worden. Was dat soms het probleem en zijn die anderhalve maand en berg pecunia geen gevolgen van een foute diagnose? We zetten die vraag maar even opzij en de vaat in de machine. Binnen vijf minuten al klinkt het bekende piep, piep, piep weer. Storing. Alle vaat is nog droog. Nog eens geprobeerd na een extra controle of de kraan wel open staat. Dat staat ie en de vaatwasser begint opnieuw amechtig te pompen. En dan weer zielig te piepen. De vaat er maar weer uit en de vatenkwast maar weer ter hand genomen.
hfdst. 9 (8 juni 2007)
Vrijdagochtend weer gebeld. Geen Claudia of andere telefoondame, maar een wat oudere rustige vriendelijke man. Die hoort het relaas aan, informeert naar wat we al kwijt zijn en zegt berustend, dat het soms niet lukt om te repareren. Hij adviseert het met klantenservice op te nemen en een regeling voor een nieuwe in de wacht te slepen. Hij noemt ook wat prijzen, maar haast zich daar aan toe te voegen, dat ik die niet van hem heb. Repareermeneer zal tussen elf en drie komen. Direct het thuisfront telefonisch benaderd en de oudste zoon op de hoogte gebracht van het komende bezoek. Helaas sluipt er ruis in de communicatie en ondertussen bekend met de gebruikelijke tijden meent die vanaf één uur thuis te moeten zijn. En Repareermeneer staat om twaalf uur vijfenvijftig voor de deur, zodat de om één uur aanspurtende zoonlief meteen het nauwelijks neergedwarrelde All-repairbriefje van de deurmat kan rapen, waarin de onheilstijding van een vergeefs bezoek in één ballpointzinnetje op de achterkant samengevat wordt.
Hoever dit onheil zich uitstrekt blijkt maandag als ik bel voor weer een afspraak. Waarvan er bij drie door mij vergeefs gewacht is en één door Repareermeneer voor niets gekomen is, waarmee de stand nog steeds 3-1 in het nadeel van de thuispartij is. Want die ene keer is voor de na het horen van mijn naam meteen al zeer agressief klinkende All-repairtelefoondame de aanleiding om mij te beschuldigen van hun niet de kans te geven om de zaak in orde te maken. Ze wil nog wel een afspraak maken, maar dat wordt dan ruim een week later. Doorverbinden met iemand, die onderhandelgerechtig is om een andere oplossing te vinden in plaats van eindeloos en met steeds grotere zekerheid vruchteloos langskomen, wil ze niet. 'Want ik wil toch niet meewerken.' Nee, ik geniet van een kapotte vaatwasser en de masochistische genoegens, die dat in familieverband opwekt. Dit soort uitingen maar voor me gehouden en die afspraak gemaakt en dan met Repareermeneer in conclaaf gaan. De dame wordt steeds agressiever en maakt de indruk eindelijk een opponent gevonden te hebben om haar Robert de Niro imitaties op te kunnen oefenen. Ze begint te smijten met openstaande rekeningen betreffende voorrijkosten en beschuldigingen van pogingen om met haar in discussie te gaan. 'Are you talking to me?' Als ik die neiging al zou hebben, dan zeker niet met haar. Met niet op de laatste plaats in het lijstje van direct in gedachten springende redenen, dat ik vermoed, dat ze er één zoekt om de hoorn er op te smijten en daarmee het probleem aan haar zijde opgelost te hebben. Terwijl ik hoop nog iets zinvols voor die 460 euro terug te krijgen. En dan liefst zonder aangetekende brieven en klachtenprocedures. Hoewel een ereplaats voor de camera's van Kassa of Radar er ondertussen wel inzit. Anderhalve week wachten en met de hand afwassen dus weer.
De tussentijd besteedt aan eens rondkijken naar prijzen voor nieuwe vaatwassers. Op internet en in het werkelijke leven bij lokale middenstanders. Voor die 460 euro had ik inderdaad al een aardige kunnen krijgen. Maar als ik een volledig integreerbare Bosch wil hebben, dan ben ik zo tussen de 500 en 700 euro kwijt. Geplaatst en aangesloten.
In de ochtend van die woensdag toch nog even proberen. Machine aangezet. Die staat even wat te pompen en begint dan lustig water in het binnenste te spuiten. Snel de deur open en alle vaat uit huis verzamelt en er in gezet. Deur weer dicht en het machientje gaat ijverig verder met zijn werk. Vol spanning gewacht op het gepiep. Hij zal toch niet wonderbaar genezen zijn.
Nee, na iets minder dan een uur weerklinkt het bekende geluid. De vaat is nat en warm, maar wel schoon. Dus weer de vaatdoek.
hfdst. 10 (20 juni 2007)
Repareermeneer komt even na drieën. En de vaatwasser besluit dat een keer water per dag genoeg is, dus verder dan amechtig pompen en dan piepen zonder een drup water komt het niet. Een voor een worden verschillende stekkertjes van de ondermodule losgetrokken en opnieuw gestart. Allemaal gepiep. Of ik de temperatuur gecontroleerd heb, vraagt Repareermeneer. Nee, ik had een vaatdoek bij de hand, geen thermometer. Het zou de thermostaat kunnen zijn. Die te heet wordt. Nou, nee want 60 graden is normaal en dat voel je wel. Het was hoogstens 40. Nu ben ik verdacht op de headset en herken het gesprekje met de thuisbasis. Ik vang nog op, dat een nieuwe thermostaat wel twee weken levertijd heeft.
Nog een andere mogelijkheid wordt bedacht. De watertoevoer. Ik wurm in het kastje ernaast het boilertje opzij en krijg de slang los. Helemaal vol met keurig schoon water. Niks geen vuil, niks geen lucht. Dat is het dus ook niet.
Repareermeneer informeert naar wat de verzekering zei, tewijl hij nog wat rondgrut met de stekkertjes aan de ondermodule. Ik omzeil een antwoord, want dat lijkt me niet essentieel voor de reparatie. Hij komt zelf met de mogelijkheid, dan maar een nieuwe te kopen en wat korting voor de reparatie. Wat korting? En voor welke reparatie dan?
Repareermeneer weet nog, dat ie helemaal dood was, toen hij de eerste keer kwam. Ik fris zijn geheugen op. Dood ging ie pas na installatie van het nieuwe ondermodule. Een kleine informatie naar prijzen levert twaalfhonderd euro als antwoord. En die andere stunten, komt er meteen ongevraagd bij, voor ik enig commentaar op die toch wat uit de toon vallende prijs kan geven. En Repareermeneer maakt het nog af met de mededeling, dat ze hem dan ook nog alleen maar voor de deur zetten. Ook niet helemaal conform mijn informaties.
Dat we er geen van allen wat aan hebben als we zo doorgaan is het enige op dit moment, waar we het echt over eens zijn. En heel even stipt Repareermeneer zijn voor niets komen de vorige keer aan, maar verder wordt daar geen woord aan vuil gemaakt.
Repareermeneer weet het gewoon niet en besluit, dat het toch de ondermodule moet zijn. Statistiek is niet zijn sterkste vak. Hij vist de module ongevoelig voor de argumenten van die tak van de wiskunde, die de kans dat twee gloednieuwe en belangrijke onderdelen beiden ernstig falen, aardig wat kleiner laat uitvallen, dan de kans op een foute diagnose, uit het apparaat en verdwijnt er mee. Ik moet morgen na tienen naar consumentencontact bellen. Hij zal de dame daar inlichten en dan komt er wel een voorstel. Wat 7 juni nog klantenservice heette is nu gepromoveerd tot consumentencontact. Ik schroef zelf maar de verschillende afdekkende onderdelen, op het apparaat. Repareermeneer was daar in zijn verwarring niet meer aan toe gekomen en het staat zo slordig. Afwassen omringd door de losse onderdelen van je vaatwasser.
hfdst. 11 (21 juni 2007)
De volgende ochtend om elf uur gebeld. 'Consumentencontact? Klantenservice zult u bedoelen.' De promotie is nog niet tot de binnenste kringen doorgedrongen. Ik wordt doorverbonden. Na even stilte komt de telefoondame terug. Ze zitten in bespreking. Van een tot vier kunnen ze klanten te woord staan. Opgewekt zeg ik dan nog eens te bellen en wens de telefoondame een prettige ochtend. De ondertussen bekende kilheid, die bij het noemen van mijn naam meteen de kop opsteekt, verdwijnt er zelfs een beetje door en ze zegt een stuk vriendelijker gedag.
's Middags krijg ik bij de tweede poging kontakt en wordt ik doorverbonden met de klantenservice. Een dame met iets minder opvallend accent en wat vriendelijker klinkend hoort mijn verhaal aan. Ze weet van niks. Repareermeneer heeft nog geen kans gezien ons verhaal door te geven. 'Ja, twee maanden is wel heel lang', beaamt ze meelevend. Van het bedrag lijkt ze minder te schrikken. Ze noteert nauwkeurig mijn gegevens en gaat kijken wat ze kan doe. En belooft me morgen terug te bellen. Daar ik haar naam in het begin gemist heb, vraag ik nog met wie ik de eer gehad heb. Met Monnette. Ze spelt het nog voor me. Ze laat in het midden of het een voor- of achternaam is. Ik vermoed het eerste.
Redelijk professioneel gedaan. Enige noemenswaardige missertje is de voorbarige typering dat ze 'onze kant van het verhaal' nog even uit de computer gaat halen.
Vol verwachting de vrijdag in. Mijn mobieltje gaat extra vaak af lijkt het. Maar wie zich ook meldt, geen All-Repair. Tot op slag van vijfen, de hoop was eigenlijk al opgegeven. 'Met mevrouw Monnette van All-Repair." Toch een achternaam. Ze heeft ontdekt, dat er nog een onderdeel in bestelling was. En dat duurt een week. Maar ze heeft opdracht gegeven, dat meteen met spoed te bestellen, zodat als ik haar voorstel niet aanneem, het onderdeel dinsdag in huis is en de reparatie geen vertraging zal ondervinden.
Goed bedacht. Vooruitziend ook. En natuurlijk heel hoopvol, dat het nu opeens wel goed zal komen na twee maanden. Repareermeneer weet zijn overtuigingen aangaande modules goed te brengen.
Helaas kan mevrouw Monnette me nog geen aanbod voor een nieuw machientje doen. Daarvoor moet ze nog overleggen met de leiding. Ze zal maandag weer bellen.
Dit weekend kan ik dus tijdens het zwaaien met de vatenkwast me troosten dat wij niet alleen meer in deze sopwereld ons probleem te lijf gaan. De leiding zal zich er vast maandagochtend meteen over buigen. Bijgestaan door de aardige mevrouw Monnette en Repareermeneer. Alles sal reg kom.
In het weekend met mijn handen in het sop en gedachten in betere tijden bedenk ik me, dat die twee modules, boven en onder, toevallig de enige delen zijn, die je kunt monteren en demonteren zonder de machine van zijn ingebouwde plaats te halen. Waar de monteur van M24 toendertijd meteen toe overging. Zou Repareermeneer soms een uithaalfobie hebben? Of nog niet ontdekt hebben dat daar maar twee schroefjes voor losmoeten?
Maandag blijft het angstwekkend stil. Mevrouw Monnette is misschien wanhopig op zoek naar de leiding. In ieder geval schuift de grote wijzer gestaag door de dag heen naar de vijf en er voorbij zonder enig levensteken van haar. Heeft ze ons in de steek gelaten? Morgenochtend meteen maar informeren naar haar welbevinden.
Dinsdagochtend. 'mmmmmm, tok. ssss. Goeden....Dag. Met All Repair. Op dit moment zijn al onze medewerkers...' Dat heb ik al eens gehoord. Wat later nog eens proberen.
Kontakt. Maar mevrouw Monnette is pas tussen twee en vier aanwezig. Na tweeën nog tweemaal het 'Goeden...Dag' en dan komt er weer een mens in plaats van een bandje aan de lijn. 'Nee, mevrouw Monnette is er niet. Maar donderdag wel. En misschien morgenmiddag ook'. Nu weet de telefoondame mij te verbazen met de vraag of ze nog iets voor me kan doen. Helaas weet ik niet zo vlot iets te bedenken, wat zij zou kunnen doen. Hoewel ik achteraf bedacht, dat Repareermeneer misschien morgenmiddag nog een gaatje in zijn schema zou kunnen vinden om de waarschijnlijk toch heilloze finale poging tot reparatie met het nieuwste, met spoed bestelde, ondermodule uit te voeren. Dan dus morgenmiddag maar even navragen of mevrouw Monnette toch al opgedoken is.
Woensdag niet dus, maar donderdag is het raak. Mevrouw Monnette zit zelf aan de telefoon. Ze vraagt of ze later kan terugbellen. Ik geef haar mijn telefoonnummer op mijn werk. Daar zit ik tussen de All-Repair beslommeringen namelijk ook nog wel eens een keertje tot vreugde van mijn werkgever. De werktelefoon is zo slim automatisch door te schakelen naar een mobieltje, zodat ik te allen tijden bereikbaar ben. Alleen wil het mevrouw Monnette vandaag niet lukken. Het blijft stil uit Amsterdam.
Vrijdagochtend krijg ik te horen, dat mevrouw Monnette er maandag pas weer is. Na tienen. Een poging om een alvast een afspraak te maken, er ligt als het goed is een nieuw met spoed besteld onderdeel te wachten, strandt op de onverzettelijkheid van de telefoondame van dienst. Dat moet met mevrouw Monnette gebeuren.
De indruk van het eerste gesprek met Monnette, nu acht dagen geleden, is volledig teniet gedaan. Gewoon rekken tot ik er genoeg van heb? Is dat de politiek?
Maandagochtend. We zijn nu al in juli. Mevrouw Monnette is er. En ze heeft van mijn telefoontje vrijdag gehoord. Ze is ziek geweest en niemand van haar collega's heeft het opgepakt. Een weekje ziek, dat kan. En dan heeft ze zich donderdag ook nog van haar ziekbed gesleept om telefoondienst te gaan doen. Hartverscheurend toch? De afspraak, die ik vrijdag probeerde te maken, heeft ze alvast geregeld. Woensdagmiddag komt Repareermeneer met het zo met spoed bestelde verlossende onderdeel. Voor het alternatief, het goede aanbod voor een nieuwe machine, moet ze nog even wat doen. Ze belt me vanmiddag terug. O, nee, morgenochtend. Nog even het goede nummer samen doorgenomen. Dat komt goed.
Dinsdagochtend diepe telefonische stilte. Dinsdagmiddag idem. Dan zelf maar gebeld. Een keer overgaan en dan 'Tuut-tuut-tuut...'. Onwennige telefoondame, foutje in het apparaat? Uurtje later nog eens bellen. 'All-repair, momentje alstublieft' Nog voor ik zelfs heb kunnen inademen om iets te zeggen. En een weldadige zachte telefoonruis. Gelukkig zit ik voor een computer en kan ik doorwerken. Met een een handige tellertje in de hoek. Als dat zeven minuten aangeeft, verwacht ik geen succes meer met deze verbinding. De vileine gedachte dat All-repair de nummerherkenning aan heeft staan en op basis daarvan incommunicado wenst te blijven, gooi ik overboord. Ik bel vanuit een groot eigen netwerk en de verbindingen met de buitenwereld lopen over hele reeksen nummers in Utrecht en Amersfoort. En ze kunnen toch niet alle bewoners van die plaatsen verstoken laten van de weldadige assistentie van All-repair? Maar op het gebied van terugbellen is de score van mevrouw Monnette nu wel hard aan het terugkachelen.
hfdst. 12 (4 juli 2007)
Op slag van één, het allereerste begin van de afgesproken bezoekperiode, gaat de telefoon. All-repair op zoek naar meneer of mevrouw Faase. Helaas, helaas! door ziekte van de monteur kan de afspraak niet doorgaan. En een andere monteur is voorlopig ook niet beschikbaar. Repareermeneer is ingestort. Zou het volle verpletterende besef van zijn onzinnige akties eindelijk zijn tol geëist hebben. Of is het gewoon een tijdelijke ongesteldheid veroorzaakt door een simpel virusje?
De telefoondame troost mij met de mededeling, dat mevrouw Monnette morgen kontakt met mij opneemt en dan met de definitieve finale oplossing zal komen. Voor de zekerheid nogmaals het telefoonnummer doorgenomen, waar ik dan op bereikbaar zal zijn. Ben benieuwd of mevrouw Monnette haar aantal gehouden beloftes met honderd procent gaat verbeteren.
Echt een verassing is het niet, dat het die donderdag stil blijft. Aan het eind van de middag zelf maar weer eens gebeld. Ze is niet meer aanwezig, morgen van tien tot twee is ze er.
hfdst. 13 (6 juli 2007)
Vrijdag 6 juli half elf is ze nog niet ten kantore verschenen. Maar de telefoondame wil wel even proberen. Na even stilte schakelt ze iets te vroeg weer in, waardoor ik nog opvang: 'Zeg dat dan maar.' En dat is dan de mededeling dat ze er maandag na elven pas weer is. Maar misschien vanmiddag nog even. En of ze een mededeling kan doorgeven. Ja, dat kan. Mijn toch wel heel groot geduld is nu echt op. Vandaag belt ze me terug en anders moeten we maar andere wegen gaan volgen. De telefoondame belooft de notitie op haar bureau te leggen. En of ze mijn telefoonnummer heeft? Ja, zelfs drie verschillende.
Dus dan maar een andere aktie. Keurige
brief
geschreven, waarin ze nog eenmaal de
gelegenheid geboden wordt alsnog de reparatie uit te voeren. En zo niet, dan
de originele onderdelen terug en mijn geld terug. Ik ben nog zo vriendelijk
om het verlies te delen. Al die middagen van wachten, de vele telefoontjes en
tweeeneenhalve maand afwassen, omdat ik zo dom was All-repair te kiezen. En
All-repair de tijd van Repareermeneer, omdat ze... Woorden schieten me even
te kort. En eigenlijk zijn er al meer dan genoeg hier aan gewijd.Er volgt geen enkele reaktie op de brief. Elf juli verschijnt er, zoals te verwachten viel, noch Repareermeneer, noch een andere vertegenwoordiger van All-repair voor de deur. Tja, dus niet alleen fraude, All-repair geeft zich uit voor een reparatieservice, ook diefstal van onderdelen staat dus nu op hun conto.
Her en der wat procedures in gang gezet, maar zeker met de vakantietijd gaat dat wel even duren. In die volgende weken af en toe eens naar All-repair gebeld, omdat ik toch wel benieuwd bent of mevr. Monette wat te zeggen heeft en zo ja wat dan wel. Ze is er niet, ze is in bespreking, net even bezig en meer van dat soort smoesjes. En wij, de telefoondames, mogen niets doen met uw geval. Behalve briefjes worden op haar bureau leggen. Ze zal terugbellen. Maar dat moment ligt nog in de toekomst.
Eigenlijk is het gewoon pathetisch. Kinderlijk. Als ik mijn ogen dicht doe, gaat het wel weg. Wonderlijk dat mensen met die mentaliteit in de grote-mensen-wereld ronddwalen.
Woensdag 25 juli gebeurt er een wondertje. Ik hoor bij thuiskomst, dat 'een mevrouw Monnette van Orepaar of zo iets' gebeld heeft. Ze zal vanavond terugbellen. Ik geloof mijn oren nauwelijks. Zou het toch netjes afgewikkeld worden?
Helaas verstrijkt de avond zonder enige vervolg op dit bemoedigende begin.
hfdst. 14 (7 augustus 2007)
Vakantie breekt aan en ik neem enige afstand tot de vaatwasser. Elders in Europa wordt er met graagte voor me gekookt en kan ik de afwas aan anderen overlaten.
Dinsdag 7 augustus voor het eerst weer eens All-repair gebeld. En verrast door dat de telefoniste mij meteen met mevrouw Monnette kan doorverbinden. Ze had ook mijn werknummers geprobeerd, zei ze. Om te weten of de collega aan wie ze het dossier had overgedragen het had afgehandeld. Weinig vertrouwen in die collega dus. En terecht kan ik wel zeggen.
Ze kan een nieuwe monteur sturen, maar dat wordt september, of het hele bedrag terugstorten. Dat laatste uiteraard. En ook het originele onderdeel, dat nu ontbreekt in mijn vaatwassertje en ergens bij All-repair zwerft zal terug gestuurd worden. Het kan door vakantie iets langer duren dan gebruikelijk, maar ze zal het met spoed laten afwerken.
Zou het dan allemaal goed komen? Dat wil zeggen alleen maar een hoop tijd gekost hebben? Mevrouw Monnette maakt nog uitgebreid haar excuses voor de gang van zaken. En ik wacht, maar weer eens hoopvol, af.
hfdst. 15 (28 augustus 2007)
Na drie weken diepe stilte op alle en in het bijzonder het financiële front maar weer eens gebeld. Opgewekt deelt de telefoondame mij meteen dat ze allemaal op vakantie zijn. En dat ze maandag 3 september weer mogen beginnen. Ik zal mijn ziel dus nog een week in lijdzaamheid moeten bezitten.
Regelmatig bel ik. Een deel van de tijd krijg ik het bekende 'Goeden...dag'-bandje. En mevrouw Monnette is er vaak niet, of in bespreking. Er worden briefjes neergelegd, maar die schijnen haar niet te bereiken.
En dan, het is de dag van de leraar, wordt er vlak voor vijven gebeld. Mevrouw Monnette. Of ik al wat ontvangen had? De briefjes schijnen inderdaad vroegtijdig weer opgeruimd te zijn. Ze wil het dossier opruimen. Sluiten lijkt mij vriendelijker. Nee, nu gaat het gebeuren. Excuses nogmaals, ze is door ziekte afwezig geweest. Dat heeft niemand die andere telefonistes verteld, die maar briefjes bleven neerleggen. Maandag krijg ik de officiele brief en het geld gaat ook meteen de deur uit. Nog even het gironummer voor de zekerheid doornemen. Vol verwachting klopt mijn hart.
Uiteraard werd het niet maandag. En ook dinsdag niet. Maar zaterdagochtend, net als ik me realiseer dat mevrouw Monnette had beloofd vrijdags terug te bellen om te informeren naar de stand van zaken, valt er een blanco vensterenvelop op de deurmat. Een
kort briefje, waarin het terugbetalen wordt bevestigd. En nogmaals
excuses. Dagtekening van de brief 12 oktober. de langste tijd van de reis van
het bureau van mevrouw Monnette tot mijn brievenbus heeft dus plaatsgevonden
ten burele van All-Repair.Hoe lang zou geld er dan over doen? Het wordt bijna 20 dagen. Maar dan tot verrassing van ons allen is daar op 24 oktober de overschrijving. Het geld is terug. Missend onderdeel laten we maar zitten.
Ruim zes maanden had All-repair nodig. Waarvoor? Om van een vaatwasser met een kleine storing in een sensoraansluiting een incomplete afdanker te maken. En om de gebruikers zover te krijgen, dat ze een nieuwe vaatwasser aanschaften. Elders natuurlijk. En om de KPN een klein vermogen aan telefoongesprekken te verschaffen. Ach, werkgelegenheidverschaffing is bij All-Repair wel in goede handen.
In cijfertjes:
| 1 | 25 april 2007 | Onderzoek, onderste module meegenomen. |
| 2 | 9 mei | Niet op komen dagen. Op slag van vijf gebeld door All-repair, dat het niet meer lukte vandaag. |
| 3 | 14 mei | Nieuw module geplaatst. Niets werkt meer. Bovenmodule eruit en meegenomen. |
| 4 | 15 mei | Nieuwe bovenmodule. Alles blijft dood. |
| 5 | 30 mei | Niet op komen dagen, niet afgebeld. Zelf gebeld om half zes. |
| 6 | 5 juni | Afgebeld door All-repair. Repareermeneer ziek naar huis gegaan. Verschoven naar morgen. |
| 7 | 6 juni | Nieuwe nieuwe bovenmodule, lijkt weer te werken. Spoelprogramma werkt één keer. 's Avonds gewone programma loopt grotendeels. Dan in de laatste fase weer in storing. Precies als voor All-repair ingeroepen werd. Spoelprogramma daarna al binnen een minuut beeindigd in storing. |
| 8 | 7 juni | Draadje niet goed. 's Avonds meteen in de fout. Er komt zelfs geen water in de machine. |
| 9 | 8 juni | All-repair voor niets langs, want thuiswachter iets te laat. |
| 10 | 20 juni | Nieuwe ondermodule ook niet in orde? Meegenomen. |
| 11 | 21 en 22 juni | Telefonisch gesprekken met Klantenservice. |
| 12 | 4 juli | Afgebeld door All-repair. Ziekte van de monteur. |
| 13 | 6 juli e.v. | Vruchteloze pogingen mevr. Monnette te spreken te krijgen. |
| 14 | 7 augustus. | mevr. Monnette aan de lijn. Het geld zal worden teruggestort. |
| 15 | 5 oktober. | mevr. Monnette aan de lijn. Het geld zal nu echt worden teruggestort. |
| 16 | 25 oktober. | Het geld is teruggestort. We sluiten het dossier. |
Kamer van koophandel gegevens:
Naam: All Repair
Vestigingsadres: Johan Huizingalaan 86
Vestigingsplaats: 1065JD Amsterdam
Internetadres: www.All-Repair.nl
KvK-nummer: 33217198 0000
Soort Inschrijving: Hoofdvestiging
Gegevens bij SIDN:
Domeinnaam all-repair.nl
Status actief
Houder TOP001202-INTVI
Top Electric BV
Johan Huizingalaan 86
1065JD AMSTERDAM
Netherlands
Gehouden aan ADR ja
Administratieve contactpersoon DER002596-INTVI
AJ de Ruiter
+31 (0)203460606
Op het adres Johan Huizingalaan 87 is ook een administratiekantoor Andries de Ruiter gevestigd. Niet waarschijnlijk, dat er twee de Ruiters in dat pand huizen.
Enige links:
- Site van Tros Radar, forum 27 Mrt 2005 Deur vaatwasser.
- Site van Tros Radar, forum reparatie vaatwasser.
- Programma-inhoud Radar mei 2005
- Zwartboek.nl reparatie wasmachine januari 2003